Europa Cup I-winnaar PSV blikt terug op finale: 'Dat is het enige wat ik dacht'

Het seizoen 1987/1988 is tot nu toe ongetwijfeld het meest succesvolle seizoen in de clubgeschiedenis van PSV. Onder leiding van Guus Hiddink won PSV namelijk met overmacht de nationale dubbel en tevens won de ploeg op 25 mei 1988 de Europa Cup I door in de finale het Portugese Benfica na strafschoppen te verslaan met 6-5.

In dat seizoen keerde Wim Kieft terug naar Nederland om voor PSV te gaan voetballen. De voormalig spits had een aantal jaar in Italië gevoetbald en besloot in 1987 terug te keren naar Nederland.

Daar waar de geboren Amsterdammer in Italië de penalty's nam, was dat bij PSV niet het geval herinnert de oud-international zich nog. ''In Italië nam ik wel de strafschoppen, maar toen ik bij PSV kwam, hadden we Ronald Koeman'', vertelt de voormalig PSV'er in de podcast KieftJansenEgmondGijp.

Toen de finale PSV - Benfica in Stuttgart uitmondde in het nemen van strafschoppen was het uiteindelijk toch aan Kieft besteedt om vanaf elf meter de bal in het doel te schieten. ''Ik nam de tweede of de derde, geloof ik. Waar ik hem schoot? Rechts van de keeper'', herinnert de ex-spits zich nog.

Daarna haakt schrijver Michel van Egmond in. ''Wat herinner je je nog van die strafschop?'', waarop Kieft antwoordt: ''Ik dacht: 'Als ik hem maar niet mis'. Dat is het enige wat ik dacht.''

Dan gaat Van Egmond verder. ''Dat is geen fijne gedachte, eigenlijk'', zegt de schrijver. ''Nee, maar de druk is natuurlijk heel hoog'', geeft Kieft vervolgens als antwoord.

Uiteindelijk wist PSV de strafschoppen serie te winnen toen Hans van Breukelen de zesde strafschop van rechtsback António Veloso wist te keren. ''Niemand miste trouwens, want we waren vijftien strafschoppen verder en de keepers hadden er nog niet één tegen gehouden. Het is dat die rechtsback van Benfica hem zó slecht in schoot, dat Hans van Breukelen hem wel móést houden. Nee, je kiest gewoon een hoek. En dan zo hard mogelijk, dat de keeper er niet bij kan. Het is een enorme druk. Die eeuwige discussie kun je wel voeren, maar je kan het niet trainen'', besluit de huidig analist.