Niet meer dan een 'kwartfinale-land' | 'Zijn vrijblijvendheid is op dit niveau bizar te noemen'

In beide helften een kwartiertje goed voetbal. Niets meer en niets minder. Het Nederlands elftal heeft zich als groepswinnaar geplaatst voor de zestiende finales van het WK voetbal maar sprankelend voetbal gedurende de gehele wedstrijd, zit er bij Oranje onder Ronald Koeman niet in.

Het Nederlands Elftal sluit de groep op het wereldkampioenschap voetbal in de Verenigde Staten, Mexico en Canada in ieder geval af met de groepswinst én tien gescoorde doelpunten. Prima cijfers maar er valt nu eenmaal ook veel tegen rond dit Nederlands Elftal. Vier tegendoelpunten waarvan twee uit hoekschoppen, terwijl Van Dijk, Van Hecke en bijvoorbeeld ook de kopsterke Dumfries onderdeel uitmaken van de defensie.

Oranje startte voortvarend maar niet meteen door flitsend spel. Door een eigen doelpunt van Tunesische verdediger Ellyes Skhiri en de derde goal dit WK van Brian Brobbey, leidde Oranje razendsnel met 0-2 in het Arrowhead Stadium. Na rust kopte Hazem Mastouri middels een corner de 1-2 binnen, de tweede tegentreffer uit een corner dit toernooi. Jan Paul van Hecke herstelde echter het verschil in twee doelpunten voor.

Door de winst op Tunesië gaat Oranje met zeven punten door als nummer één en dat valt te prijzen. Echter mogen bepaalde zaken best onder de aandacht gebracht worden door de immer snel tevreden Ronald Koeman. Want wat is nu eigenlijk de functie van Virgil van Dijk, behalve dat hij als aanvoerder en boegbeeld Oranje het toernooi namens Nederland weer mag leiden.

In de beginfase had Tunesie via Ismael Gharbi en Anis Slimane twee grote kansen. Waar was Van Dijk? De tegentreffer van het Afrikaanse land? Centrale verdediger Van Dijk, veel aan de bal als passende zes vanaf het middenveld, stond als centrale verdediger aan de rand van het vijfmeter-gebied en zag de 2-1 binnen gekopt worden. Van Dijk had juist centraal in zijn vijfmetergebied moeten blokken maar faalde.

'Het moet beter', zei Van Dijk na de 3-1 overwinning over het tegendoelpunt van Tunesië. 'Ik werd weer geblokt', zei de aanvoerder na afloop van de 3-1 overwinning. De aanvoerder zegt inhoudelijk altijd vrij weinig na afloop van interlands, behalve dat het de volgende keer beter moet. Het is Van Dijk anno 2026 ten voeten uit. De gemakzucht en vrijblijvendheid van de aanvoerder, in woord én gebaar, mogen inmiddels best discutabel worden genoemd, ondanks de groepswinst en de zeven punten na drie wedstrijden.

Zijn vrijblijvendheid is op dit niveau eigenlijk bizar te noemen. Vrijblijvendheid geldt overigens ook voor Memphis Depay, want de voormalig PSV'er liep er weer én andermaal verloren bij tegen Tunesië. De spits van Corinthians raakte wederom geen enkele bal goed tijdens zijn invalbeurt en dus geldt ook voor Memphis dat zijn vrijblijvendheid op dit niveau soms best bizar te noemen is. De conclusie dat Nederland slechts een 'kwartfinale-land' te noemen is, is dan ook gerechtvaardigd. 

Daarmee is natuurlijk niet gezegd dat Nederland niet verder dan de kwartfinale kan reiken maar de echte toplanden zijn normaal gesproken een maatje te groot voor dit Nederlands Elftal, waar teveel spelers te vaak een bepaalde vrijblijvendheid tonen. Later meer.