Oer-PSV'er trekt vergelijking: 'Dat laat zien hoe vreemd vorm kan zijn in het voetbal'

Het seizoen 1987/1988 is ongetwijfeld het meest succesvolle seizoen in de clubgeschiedenis van PSV. Onder leiding van Guus Hiddink won de ploeg met onder meer Hans van Breukelen en Ronald Koeman de treble.

Ook Berry van Aerle, oer-PSV'er en tegenwoordig scout namens PSV, maakte deel uit van de selectie die in 1988 de befaamde treble won. Turbo Berry trekt daarbij een vergelijking met het PSV van 1988 en het PSV onder Peter Bosz.

Daarbij wordt met name gewezen naar de mindere tweede seizoenshelft die PSV kende. ''Voor mij bestond verzadiging eigenlijk niet en ik zou het vreemd vinden als anderen die wel hebben. Dat het op een gegeven moment minder loopt, is verklaarbaar. Bij PSV zag je dat in de tweede helft van de competitie'', vertelt de geboren Helmonder tegen Voetbal International.

Van Aerle denkt niet dat er gemakzucht bij PSV in sloop gedurende het seizoen. ''Of dat verzadiging is of vermoeidheid, weet ik niet, maar ik kan me niet voorstellen dat je denkt: 'Doe maar even rustig aan, we zijn er toch al.' En zeker onder Peter Bosz niet. Je moet mee in de flow, anders ben je je plaats kwijt'', vervolgt Turbo Berry.

De voorbereiding voor het seizoen 1987/1988 begon voor PSV echter desastreus, herinnert de Europees kampioen van 1988 zich nog. ''In 1988, het jaar dat we de Europa Cup wonnen, wonnen we in de voorbereiding helemaal niets en hadden we zelfs moeite met amateurclubs. Iedereen keek elkaar aan en dacht toen: 'Wat moet dit worden?' Toch wonnen we later dat seizoen de treble. Dat laat zien hoe vreemd vorm kan zijn in het voetbal'', vertelt de huidige PSV-scout.

Van Aerle maakte deel uit van een succesvolle tijd bij PSV. ''Soms draait het ineens om, in de hoop dat het vanzelf weer gaat lopen. Als het niet liep, dan werd er op de training vaak wat harder ingegrepen of een tackle uitgedeeld. Dat zette iedereen weer even op zijn plaats. In de dertien jaar dat ik bij PSV speelde werd ik niet ieder jaar kampioen. Soms zit er gewoon een jaar of twee tussen waarin het anders loopt. Dan is het zaak dat je scherp blijft. Je speelt bij een topclub en moet elke dag laten zien dat je op dat niveau thuishoort. Tegelijkertijd moet je weten wat je plaats is in een elftal. In mijn periode speelden we vaak met dezelfde kern, maar kwamen er ieder jaar twee of drie nieuwe spelers bij'', aldus de geboren Helmonder.