De schande van Nantes

Precies 25 jaar geleden op 11 september 2001 werd de wereld opgeschrikt door een reeks terroristische aanslagen in de Verenigde Staten van terreurgroep Al-Qaida. Tegelijkertijd bereidde PSV zich die dag voor op de eerste wedstrijd in de poulefase van de UEFA Champions League op bezoek bij FC Nantes in Frankrijk.

Rond 8:46 uur lokale tijd boorde een gekaapt passagiersvliegtuig zich in een van de torens van het World Trade Center in New York City en ongeveer een kwartier later werd de tweede toren eveneens geraakt door een gekaapt vliegtuig. In de hoofdstad Washington D.C. boorde zich een vliegtuig in het Pentagon en een ander gekaapt vliegtuig stortte neer in het dorp Shanksville, op ongeveer anderhalf uur rijden van de stad Pittsburgh in Pennsylvania.

Zo'n 3000 mensen kwamen om het leven door de aanslagen en het dubbele aantal raakte gewond. De PSV-selectie zat op dat moment in Nantes ter voorbereiding op de wedstrijd tegen de plaatselijke FC in het hoofdtoernooi van de UEFA Champions League.

Na het zien van de beelden wilde het grootste deel van de PSV-selectie toch gewoon de wedstrijd spelen. Arnold Bruggink was een van die spelers die toen deel uitmaakte van PSV.

Vijf jaar geleden blikte de oud-PSV'er al tegenover de NOS terug op deze dag. ''Elk jaar word ik wel een keer herinnerd aan die dag in 2001. Het is zo'n dag die je het liefst wil vergeten. Maar ik weet het allemaal nog, alsof het gisteren was'', zei de huidig ESPN-analist destijds.

Rond het moment dat de tweede toren van het WTC in New York werd geraakt, belde André Ooijer vanuit Eindhoven naar de PSV-selectie. ''Hij was niet meegereisd met ons. We keken ook wel een beetje op dat hij belde. 'Je moet nú de tv aanzetten', zei hij. Binnen een minuut zaten we met zijn allen te kijken naar die beelden uit Amerika. En je merkte meteen dat het iets deed met de spelers. Teneergeslagen, verdoofd, hoe je het ook noemen wil'', herinnerde Bruggink zich nog al te goed.

Vervolgens gaat de voormalig voetballer over toenmalig ploeggenoten Ronald Waterreus en Mateja Kezman. Doelman Waterreus voelde zich als USA-fanaat diep geraakt door de aanslagen in de Verenigde Staten in tegenstelling tot spits Kezman en bovendien ging jarenlang het verhaal rond dat de Serviër zou hebben staan dansen op de gang van het hotel na de aanslagen.

''Het verhaal dat Kezman dansend over de gang ging is niet waar. Maar het klopt wel dat sommige spelers minder aangeslagen waren dan anderen. Ik weet nog dat jongens als Kezman, Joeri Nikiforov en Giorgi Gakhokidze tijdens de sportmaaltijd gewoon aan het lachen waren. Zij vertoonden eigenlijk normaal gedrag, maar bij ons aan tafel heerste een grafstemming. En dat botste, ja'', wist Bruggink nog, die later nog met Kezman sprak over die bewuste dag. ''Hij legde uit hoe hij het beleefd had. Hoe hij als jonge voetballer van Partizan Belgrado moest wegduiken voor de Amerikaanse bommenwerpers, die de oorlog in Kosovo wilden beslechten door de Servische hoofdstad te bombarderen. Een koekje van eigen deeg, zo voelde het voor hem. Ik zit zo niet in elkaar, maar ik kon hem ook wel begrijpen'', aldus de ex-PSV'er.

Mede door deze aanslagen wilde toenmalig voorzitter Harry van Raaij dat PSV die wedstrijd niet ging spelen. Tot vlak voor de wedstrijd bleef meneer Van Raaij in discussie met de officials. Hij bleef maar in en uit de kleedkamer lopen, klampte alle officials aan die hij zag. Maar het was onbegonnen werk. Ze dreigden PSV uit de Champions League te gooien als we weigerden'', herinnert Bruggink zich nog.

In 2017 brachten Teun Stiphout en Tim Beckers, destijds studenten aan de Fontys Hogeschool Journalistiek in Tilburg, een documentaire uit over deze dag waarin ook meneer Van Raaij aan het woord kwam. De in 2020 overleden voorzitter verklaarde zelfs dat de UEFA dreigde om PSV voor tien jaar uit te sluiten van Europees voetbal.

''Daar kun je de club en volgende generaties niet mee opzadelen. Achteraf kun je concluderen dat zo'n dreigement nooit uitgevoerd zou worden. Ik heb het daar erg moeilijk mee gehad. Pure chantage, dat was het'', zei de inmiddels overleden Van Raaij in 2017.